| |
Gymnocalycium gibbosum
(Haworth) Pfeiffer, Abbild.u.Beschr.bluh.Cact. 2 fig 1 (1845), początkowo jako Echinocactus gibbosus -
Haw.Syn.Pl.Succ 173 (1812)
Prawodopodobnie typowy dla rodzaju gatunek (dotychczas za taki uważa się G. denudatum). Roślina kulista,
dość szybko rosnąca, niska kolumna 15-20 cm przy średnicy 10-12 cm. Żebra 11-16. Kolor od jasno-zielonego
aż do szaro-zielonego czy nawet niebieskawego. Areole z wełną od żółtawej do brązowej. Ciernie promieniste
7-15, ciernie środkowe od różnej ilości (0-6), czasem trudne do rozróżnienia od promienistych. Kwiaty
białe dł. 6 i śr. 6 cm. Owoc dość krótki, zielony, maczugowaty.
Argentyna, występują na rozległym obszarze od Patagonii (Rio Negro, Chubut) do Buenos Aires i Mendozy, San
Luis na zachodzie.
v. brachypetahun - (Spegazzinii) Bacheberg, Kaktus ABC 289 (1935), ciemno-zielony o długości 2,5 cm,
czarne.
v. chubuteuse - roślina mała, stalowo-zielona, wzrost powolny, kwiaty stosunkowo bardzo duże i
śnieżno-białe. Czasami obecny cierń centralny.
v. nigrum - korpus i ciernie prawie czarne.
v. nobile - większe rozmiary i długie ciernie.
|
Roślina kulista, dość szybko rosnąca, niska kolumna
15-20 cm przy średnicy 10-12 cm. Żebra 11-16.
|
Kwiaty
białe.
|
|
v. brachypetalum
|
v. chubutense
|
|
v. nobile -
|
forma z wyraźnie skręconymi cierniami
|
|
forma z białymi cierniami (JPR )
|
forma reductum
|
|
v. nigrum - korpus
i ciernie prawie czarne
|
f. fennelli (Haage jr)
Y.Ito 1957 (1899)
|
|
|
