| |
Gymnocalycium spegazzinii
Britton i Rose, The Cact. 3 : 155 (1922).
Popularny gatunek, wolno rosnący, pojedynczy, płasko-kulisty, w późnym wieku niski walec,
zazwyczaj wys. 6-8 cm, śr. do 14 cm, szaro-zielony do brązowego. Żebra niskie, szerokie,
spłaszczone, 10-15. Areole owalne, wełna żółtawa, brązowa, pokrywa szczyt rośliny. Ciernie
grube, promieniste, 5-7, zakrzywione nad żebrami, dł. 2,5-5cm, brązowe lub szaro-brązowe.
Kwiaty białe lub biało-różowe z czerwona gardzielą, dł. 7 cm i szer. 5 cm. Owoc długi, owalny.
Argentyna (na przestrzeni 300 km) od Salty, Tucuman do Catamarca.
v. major - rośliny dorastają do 22 cm wysokości i średnicy.
|
Wolno rosnący, pojedynczy, płasko-kulisty,
w późnym wieku niski walec.
Ciernie grube, promieniste,
zakrzywione nad żebrami.
|
v. major - rośliny dorastają
do 22 cm wysokości i średnicy.
|
|
Forma stanowiskowa opisana jako
horizonthalonium, nieduży
z obfitą wełna w areolach.
|
Inna forma o ubogim uciernieniu
i niebieskawym odcieniu skórki.
|
|
|
