| |
Gymnocalycium bruchii
(Spegazzini) Hosseus: Apunt. sobre Cact. Cordoba 22 (1926)
Bardzo znany gatunek, łatwy do oznaczenia choć zmienny w formach stanowiskowych. Korpus mały,
drobnokolumnowy, wcześnie daje obfite odrosty, zazwyczaj 2-3 cm wysokości, ale dorasta do 6-8 cm
i 10 cm śr. łącznie z odrostami. Jasne, drobne ciernie gęsto pokrywają roślinę (po ok. 10 w areoli)
oraz do 3 centralnych. Kwiaty drobne biało-różowe, czasem z odcieniem fioletu, 3,5-5 cm wysokości i
średnicy. Owoce zielone, kuliste 5 mm śr.
Argentyna zachodnia, Sierra de Cordoba, okolice Alta Gracie i Sierra La Falda.
Liczne formy stanowiskowe zależnie od autora mniej lub bardziej akceptowane:
G. bruchii var.brigittae Piltz, Succulenta 66 (10): 213-216, 1987 - charakteryzuje
się ciemnym korpusem, rzadszym uciernieniem,
G. bruchii var. glaucum Neuhuber, Gymnocalycium 16(2): 499-510, 2003 białe ciernie
G. bruchii subspec. lafaldense (Vaupel) Neuhuber, Gymnocalycium 16(2): 499-510, 2003
i wiele innych.
|
Znany i łatwy
do oznaczenia gatunek
o licznych formach
stanowiskowych.
|
Po kilkudziesięciu latach ten
egzemplarz osiągnął 12 cm wysokości
i otoczony jest grupą odrostów tworząc
uwypukloną, uciernioną poduszkę.
|
|
Pierwsze pąki pojawiają się
wczesną wiosną
|
Inna forma
stanowiskowa.
|
|
Fragment kolekcji
z grupą G. bruchii oraz
liczne formy stanowiskowe.
|
Najstarsze rośliny w czasie
kwitnienia. Z bocznych odrostów
kwitną tylko największe.
|
|
Kilkuletnie siewki.
Gatunek wolno
rosnący.
|
Kwiaty od prawie białych
z różowym odcieniem do wyraźnie
różowych z ciemną gardzielą.
|
|
|
