| |
Gymnocalycium damsii
(K. Schumann) Britton i Rose, The Cact. 3 : 163 (1922)
Początkowo opisany jako Echinocactus damsii przez K. Schumanna w 1903. Aktualnie włączony w obręb
G.anisitsii. Gatunek o znacznej zmienności zarówno co do wyglądu rośliny, kwiatów, wielkości i wzrostu.
Część roślin to pojedynczo rosnące zielono-szare, zielono-brązowe, raczej płaskie, żebra ok. 10 o trójkątnym
przekroju. Ciernie bardzo zmienne 2-8, dł. 10-15 mm, ułożone wielokierunkowo. Kwiaty białe - bladoróżowe
- ciemnoróżowe, aż do czerwono-fioletowych. Pyłek natomiast dość typowy - szary. Owoc cylindryczny,
czerwony.
Bolivia: Santa Cruz; Robore, San Jose, Tucavoca San Jose.
Pn. Paragwaj: pomiędzy Sierra de Santiago i Serania San Jorge, Bahia Negra.
Liczne formy geograficzne lecz prawdopodobnie niewłaściwie przypisane gatunkowi:
- f. centrispinum - Kwiat biały, wyraźny dł. cierń centralny (Bolivia - ok. Robore);
- f. multiprolifeum - liczne odrosty (do 2-3 pokoleń na 1 roślinie);
- f. minirma - wielkość śr. 2 cm, liczne odrosty;
- f. tucavocense - zielono-fioletowa lub ceglasta, liczne odrosty, pochodzenie nieznane, ale popularne
w kolekcjach;
- f. rotundulum - słabiej zaznaczone żebra, kwiaty śnieżno-białe.
|
Ok. 10 żeber
o trójkątnym przekroju.
|
Niektóre formy
rosną płasko.
|
|
Silnie proliferująca forma minima
nie przekracza 20 mm średnicy.
|
Forma
centrispinum.
|
|
Forma w kolekcjach pod nazwą tucavocense.
Tworzy liczne odrosty nawet wielokrotne.
|
Niektóre rośliny szybko zmieniają kolor
na brązowo-ceglasty.
|
|
Forma proliferum
gęsto pokrywa się
odrostami wychodzącymi
z każdej areoli.
|
Kolor kwiatów od białych
przez różne odcienie różu
do czerwono-fioletowych.
Istotna cecha to szary pyłek.
|
|
|
