| |
Gymnocalycium pseudomalacocarpus
Backeberg, Kakteenlex. 172 (1966). Według nowych taksonomii wciągniety do G. megatae,
a dalej do G. marsonieri. Meregalli zbliża go do G. damsii, co też może być uzasadnione.
Płasko-kulisty, z wiekiem nisko-kolumnowy, średnica do 7 cm, daje odrosty, szaro-oliwkowy,
rdzawo-czerwonawy przy większej ilości światła słonecznego. Żeber 11, dość ostre i głębokie.
Areole nieco zapadnięte z jasną wełną. Ciernie promieniste 3-5 i dł do 17 mm, brązowe, nieco
zakrzywione. Kwiaty białe do blado-różowych, dł. i szer. ok. 4 cm, trąbka niebiesko-zielona.
Owoc niebiesko-zielony.
Boliwia. Santa Cruz, słone wydmy Lourdes i San Jose.
|
Forma silnie
przebarwiająca się.
|
Roślina szaro-oliwkowa, drugi rzut kwiatów
na przełomie lipca i sierpnia.
|
|
Gymniocalycium z kompleksu damsii -
- forma przypominająca pseudomalacocarpus.
|
|
|
